 Maskaradak
estilo ezberdinetako muntaiak plazaratu ditu
bere ihardueraren zehar, baina Taldearen ezaugarririk azpaigarrienak aukeratzekotan,
salbuespenak salbuespen, hauexek dira aipatu beharrekoak: Humorea eta
Talde sortze lana. Monstruo Sakratuak bereizgarri bi hauek ditu, bete
betean.
«Marxkarada»
izeneko aurreko antzezlanean, hau da, Marx Anaiei buruz egindako muntaian,
Maskaradak humore mota berezia ikutu zuen, Humore Absurdoa delakoa. Euskaraz
estilo horretako lehenengo ahalegina zen, eta beraz, ausarta. Pena merezi
izan zuen arriskatzeak, publikoak ezin hobe erantzun bait zuen bi urtetan
zehar.
Hildo horretatik jarraitu nahi izan dugu,
baina aurrekoan iturri bakarra erabili bagenuen, oraingoan askotatik edan
dugu: Roland Dubillard, Groucho Marx, Ionesco.... denak, hori bai, gure
beharren arabera moldatu eta filtratuak gure gustuko teatro ikuskizun
bakar bat osatzeko.
Baina ezin dugu ahaztu,
azalpen honetan, Monstruo Sakakratuak tituluaren jatorria. Nondik datoz
eta Zeintzu dira Monstruo horiek? Sakratuak ote dira benetan?
«Monstruo Sakratuak»,
Mendebaleko Kulturaren izen handiak dira, eta beraiei egindako milaka
erreferentzien ondorioz dator tituloa. Elkarrizketa ero, solasaldi txoro,
burutazio eta hitz jokoetan garatzen dute testua bi aktoreek, eta xinplekeriaren
mozorropean, egungo gizartearen iseka egiteko lizentzia osoa hartu dugu.
|
|
Aktoreak:
Patxo
Telleria eta Mikel Martinez
Zuzendaria: Karlos
Panera
Testuak: Patxo
Telleria
Roland Dubillard, Daniel defoe,
Groucho Marx
eta Michel Tournier-en zenbait
testu erabili eta moldatu dira.
Ikusentzunezkoak eta
publizitatearen diseinua: Eneko
Lorente
Argiak: Jon
Mesperuza
Off-eko ahotsa: Ramon
Fernandez de Castro
Soinu Teknikalaria: Justo
Ozaeta
|
