KONBAT
(beltza
eta zakurrak burrukan)
BERNARD MARIE KOLTÉS-en antzerkia
Antzezlan honek oso abiapuntu bakuna du: behargin beltz
bat bere herrialdean atzerriko empresa bat egiten ari den obretan hil
da. Obretako nagusia eta teknikari guztiak zuriak dira. Horiek bizitokia
duten kanpalekuaren inguruko hesia zeharkaturik, zenduaren anaia barrura
sartu da. Gorpua hartzeko asmoz dator, baina ez diote emango. Ukapen
horrek hainbat jazoera larri ekarriko ditu ondorio, azkenean zoritxar
gorrian amaitu arte.
Lau pertsonaia hauek ikusiko ditugu agertokian: zurien
kanpalekuko hesia nolabait zeharkatzea lortu duen mutil beltza, obretako
nagusia, beronek bizikide egiteko xedez Paristik ekarririko neska eta
ingeniari buruberoa.
Neokolonialismo eta arrazakeria muinean dituela,
antzezlanak argi erakutsiko digu mundu biren arteko harremanen latza,
behinola geure barne - barnean genituen uste onen hondamena, ameskeria
ororen gainbehera. Aurkariek elkarri dioten atzikimendu zentzugabea,
eskubide zahar xumea dela eta - anaia zenduari lur emateko eskubidea
- eginiko eskaera irmoa, horixe izango da gatazkaren eragilea, kolonizatzaileen
egoera lasaia kolokan jarriko duen lehergailua.

"... Antzerki honen
jatorria neuk bizi izaniko begitaune harrigarria da, harrigarria bai,
eta halaber, hunkigarria. Afrikara joan nintzen lehenengo aldian jazo
zen. Hegazkinetik irten eta berehala, sargoriaren laztan kiskalgarria
nabaritu nuen lepazurrean. Beroaren - beroaz zapaldurik, aireportuko
atera abiatu nintzen, eta kanpoan ikusi nuenak zur eta lur eginik utzi
ninduen: polizia beltz bat zartailuaz jo eta ke jipoitzen ari zen bere
endako gizagaixo bat. Hantxe puskatu ziren Afrikari buruz nituen uste
guztiak. Jendetza artean aurrera egiten saiatzerakoan, non-nahi zegoen
hesi ikusgaitzak bidea oztopatu zidan. Irudizko hesiaren alde batean,
Zuriak; bestean, Beltzak. Beltzen aldera begiratu nuen. Neure endakoak
lotsagarri zitzaizkidan; baina beltzen begietan diz-diz betean sumatu
nuen aiherkundearen beldurrez, ziztuan bildu nintzen zurien artera."

"...Pentsa ezazue: oihan erdian, bost edo sei etxez osaturiko multzo
txikia, txarrantxazko hesiz inguraturik. Kanpoan, zaindari beltzak adi-adi
daude, fusila eskuan- da. Biafrako gerra oraindik orain amaitu da, eta
suntsitzile taldeak harat-honat dabiltza, zer ikusi haxe errautsi guran.
Gauero - gauero, iluntzetik eta goizaldera bitartean, zintzur hots bitxiak
egotzita zaindariek dei egiten diote elkarri, itzarrik egotearren. Oihu
horiek entzunda erabaki nuen antzerki hau idaztea. Kanpaleku itxiaren
barruan bizitza Parisko behe - burgesiaren edozein auzotan bezalatsu
ziragan,.. obraburua nagusiaren andrarekin oheratzen zen, eta antzeko
gora-beheratxoak. Hor duzue, ba, nire abiagunea..."
Bernard-Marie Koltès

Zertzelada banaka batzuk BERNARD MARIE
KOLTÉS-ez
----Europako
antzerki-giro urdinabarrean, noiz edo behin egile jaukalen bat sortzen
da, esaterako, Bernard-Marie Koltés agertu zen orduko hartan. Koltés
frantziarra zen, Metzeko semea, 1948an jaioa. Gaztaroan literatura gorteiatu
bazuen ere, laster apurtu zituen harremanak.
----1970an,
lehenengo antzerkia, "Medea", ikusi zuenean, Maria Casaresen
jardunak eragin zion zirrarak sustaturik, bere lehenengo antzezlana idatzi
zuen, Gorkiren haurtzaroari buruz. 1978ra arte Alderdi Komunistako kidea
izan zen. Urte haietan, hainbat antzezlan idatzi eta oholtzan hezurmamitzeaz
gainera, Koltés-ek beste zenbait ekintza aipagarri ere egin zituen,
hala nola, bere burua hiltzeko ahalegina, 1975an, eta drogazaletasuna
gainditzeko bideari lotzea, 1976an. 1977an idatziriko eta aurkezturiko
"Gauean, basoen ondo-ondoan" antzerkiari, sekulako harrera egin
zioten Avignon- eko Off jaialdian. Lan horren eskutik, Koltés-ek
lehenbizikoz arrakastaren gozoa dastatzeko beta izan zuen.
----1982an,
Patrice Chéreau aktore-zuzendariak "Beltza eta zakurrak burrukan"
antzerkia New Yorken aurkeztu zuen, eta hilabete bi geroago Parisen, horrela
idazlea ospetsu eginik mundu osoan. Aurrerantzean, Koltések Chérau
lankiderik hurkoenetakotzat izango zuen. Garai hartan, argi adierazi zuen
homosexuala zela, nahiz eta bere esanetan, joera horrek zerikusi nabarmenik
ez izan idazlanetan.
----1983ko
udazkenean, New Yorken eginiko egonaldiaren ostean, gaixotasunaren zantzuak
aditzen hasi zen. Badarik ere, bidaietzeari jarraitu eta lan gehiago zertu
zituen, "Mendebaleko kaia" eta "Kotoi-alorren bakardadean",
besteak beste. 1988an, Patrice Chéraurekin lankidetzan, "Basamortura
itzulera" aurkeztu zuen, horretan Michel Piccoli partaide harturik.
----Baina,
inolako ezbai barik, "Roberto Zucco" dugu, 1988an Koltés
antzerkigile handien aldarera eraman zuen lana. Azken bidaldia Hegoamerikara
egin zuen -Europa ez bezala, Hegoamerika eta Afrika bihotzez miresten
zituen-, eta handik Frantziara itzultzerakoan, zeharo makaldurik zegoen.
Halan da ze, idazten ari zen antzerkia, Coco Chanel-en bizitzan oinarritua,
amaitu gabe utzi zuen.
----"Basamortura
itzulera" horren osteko urtean hil zen, 1989ko apirilaren 15an. Koltés-ek
oinordetzan utzi digun ondaeran, ageri-agerian daude egilearen ezaugarriak:
hizkuntzari eman zion erabilera paregabea, eta izantza taka hauteman eta
poesiaz jansteko dohaina. Antzerkigintzan eraikitzaile lanetan jardun
zuen, bere unibertso berezia egituratu nahian, baina heriotzak bukaera
galarazi zion, goizegi galarazi ere.

|